آموزش وضوی جبیره ای

آموزش تصویری وضوی جبیره ای                         1- اگر دست يا صورتمان زخم است و آب براي آن ضرر دارد، بايد پارچه پاكي و يا چيز ديگري؛ مثلا چسب بر آن گذاشته و هنگام شستن ديگر جاها، بر آن قسمت هم دست تر بكشيم.         2- اگر روي زخم بسته شده و نمي شود آن را باز كرد، بايد هنگام وضو، دست تر بر آن بكشيم و اگر پارچه يا چيزي كه روي زخم است، نجس باشد، بايد پارچه پاكي رويش بگذاريم و دست تر بر آن بكشيم.           3- اگر سر يا پا (محل مسح) زخم باشد، به گونه اي كه نشود روي آن را مسح كرد؛ چنانچه جايي از محل مسح باقي است بايد همان قسمت را مسح كنيم؛ مثلا دو انگشت پا زخم و ديگر انگشتان سالم است، بايد بر قسمت سالم دست بكشيم و وضو صحيح است، و اگر جاي مسح باقي نيست؛ مثلا تمام پا، باندپيچي شده است، بايد روي همان را مسح كنيم.             1- اگر به جهتي ديگر، غير از زخم؛ مثلا شكستگي، آب براي اعضاي وضو ضرر داشته باشد، بايد به همان دستوري كه گفته شد، وضوي جبيره اي بگيريم. 2- در وضوي جبيره اي نيز، صورت ودستها بايد از بالا به پايين شسته شود. پس اگر قسمت بالاي دست يا صورت را جبيره پوشانده، ابتدا بايد دست بر آن بكشيم و در ادامه، قسمت پايين را بشوييم. 3- اگر انسان بتواند وضوي جبيره اي بگيرد، بايد به وظيفه خود عمل كند و تيمم تنها كافي نيست.

اشتراک گذاری این مطلب!

آیه وضو

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاَةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ إِلَى الْمَرَافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُءُوسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ(آیه 6، سوره مائده)


این آیه به وضوح بر وجوب کسب طهارت(وضو) یعنی شستن صورت و دستها و وسح کشیدن بر سر و پاها تا برآمدگی به هنگام اقامه نماز دلالت دارد.

اشتراک گذاری این مطلب!

تقدیم به پدرم

پدر؛ ترجمه علی علیه‏السلام
پدر! می‏خواستم درباره‏ات بنویسم؛ گفتم: یداللّهی؛ دیدم، علی است. گفتم نان‏ آور شبانه کوچه‏ های دلم هستی؛ دیدم علی است. خلوص تو در عشق ورزیدن را نوشتم و روح تو را از هر طرف پیمودم، به علی رسیدم .
آن‏گاه، دریافتم که تو، نور جدا شده‏ ای از آفتاب علی هستی، تا از پنجره هر خانه‏ ای، هستی را گرما ببخشی ؛ و این‏گونه بود که علی علیه‏السلام ، نماینده خدا و نبی شد و پدر، نماینده علی علیه‏السلام .
تو را به من هدیه دادند و من امروز، تمامی خود را به تو هدیه خواهم کرد؛ اگر بپذیری.

 

پدرم! «خداوند» تنها روزنه امیدی است که هیچگاه بسته نمی شود. تنها کسی است که با دهان بسته هم می توان صدایش کرد. تنها خریداریست که اجناس شکسته را بهتر بر می دارد و وقتی همه رفتند می ماند. در این ایام رجبیه خدا را برایت آرزو دارم

اشتراک گذاری این مطلب!

فضیلت و اعمال ماه رجب

فضیلت و اعمال ماه رجب


در اعمال ماههاى سال و فضيلت و اعمال نوروز و نيز اعمال ماههاى رومى(شمسى)و آن در چند فصل است:

فصل اوّل:در بيان فضيلت و اعمال ماه مبارك رجب

بدان‏كه اين ماه و ماه شعبان و ماه رمضان در شرافت،كامل و تمامند و روايات بسيارى در فضيلت آنها وارد شده است‏ بلكه از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله روايت شده است كه رجب ماه بزرگ خدا است و ماهى در احترام و فضيلت به آن نمى‏رسد و در اين ماه جنگ‏ با كافران حرام است!!و رجب ماه خدا و شعبان ماه من و رمضان ماه امّت من است،كسى‏كه يك روز از ماه رجب را روزه‏ بدارد،مستحقّ خشنودى بزرگ خدا مى‏شود و خشم حق از او دور مى‏گردد و درى از درهاى دوزخ به رويش بسته مى‏شود. و از حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام روايت شده است:هركه يك روز از ماه رجب را روزه بدارد بهشت بر او واجب مى‏شود.و نيز فرمود:رجب نام نهرى در بهشت كه از شير سپيدتر و از عسل شيرين‏تر است،هركه يك روز از رجب را روزه بدارد به يقين از آن نهر بياشامد.و از امام صادق عليه السّلام نقل شده است كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود:ماه رجب ماه استغفار امّت من است پس در اين ماه بسيار طلب آمرزش كنيد كه خدا آمرزگار و مهربان است و رجب را«اصبّ»[يعنى فروريزنده‏تر]مى‏گويند،زيرا رحمت خدا در اين ماه بر امّت‏ من بسيار ريخته مى‏شود،پس بسيار بگوييد،استغفر اللّه و اساله التّوبة ابن بابويه به سند معتبر از سالم روايت نموده كه گفت:در اواخر ماه رجب كه چند روزى از آن مانده بود به خدمت امام صادق عليه السّلام‏ رفتم.چون نظر مبارك آن حضرت بر من افتاد،فرمود:آيا در اين ماه روزه گرفته‏اى؟گفتم:نه به خدا اى پسر رسول خدا.فرمود:آنقدر ثواب از تو فوت شده كه اندازه آن را جز خدا كسى نمى‏داند،به يقين اين ماهى است كه خدا آن را بر ماههاى ديگر فضيلت داده و احترام آن را عظيم نموده و گرامى داشتن روزه‏داران اين ماه را بر خود واجب كرده!!گفتم:يابن رسول اللّه،اگر در باقيمانده‏ اين ماه روزه بدارم آيا به بخشى از ثواب روزه‏داران آن نايل مى‏شودم؟فرمود:اى سالم هركه يك روز از آخر اين ماه را روزه بدارد،خدا او را از سختى سكرات مرگ و از هراس پس از مرگ و از عذاب قبر ايمن مى‏كند،و هركه دو روز آخر اين ماه را روزه بدارد،به آسانى از صراط مى‏گذرد،و هركه سه روز آخر اين ماه را روزه بدارد از وحشت بزرگ روز قيامت،و از سختيها و هولهاى آن روز ايمن مى‏شود،و برات آزادى از آتش دوزخ را به او عطا مى‏كنند. در هر صورت براى روزه ماه رجب فضيلت بسيار وارد شده و در روايت آمده: اگر كسى قدرت بر روزه ماه رجب را ندارد، هر روز اين تسبيحات را صد بار بخواند، تا ثواب روزه ماه رجب را دريابد:


سُبْحَانَ الْإِلَهِ الْجَلِيلِ سُبْحَانَ مَنْ لا يَنْبَغِي التَّسْبِيحُ إِلا لَهُ سُبْحَانَ الْأَعَزِّ الْأَكْرَمِ سُبْحَانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّ وَ هُوَ لَهُ أَهْلٌ
منزّه است خداى بزرگ،منزّه است آن‏كه تسبيح جز براى او سزاوار نيست،منزّه است خداى عزيزتر و گرامى‏تر، منزّه است آن‏كه جامه عزّت در پوشيد كه تنها او براى آن‏جامه شايسته است.

منبع: سایت حسین انصاریان
اشتراک گذاری این مطلب!

تحمیدیه

بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او

و جامه عافيت خويش بر تن من بپوش و مرا در عافيت
خود فرو پوشان و در حصار عافيت خود جاى ده و به عافيت خود گرامى دار و به عافيت
خود بى‏نياز فرماى و عافيت خود به من بخش و عافيت خود به من ارزانى دار و عافيت
خود براى من بگستران و عافيت خود در خور من گردان و ميان من و عافيت خود در دنيا و
آخرت جدايى ميفكن.

اى خداوند، بر من احسان نماى به اعطاى تندرستى و
امنيت و سلامت در دين من و جسم من. و مرا به ارزانى داشتن بصيرت دل و نفاذ امر و
خشيت در برابر عظمت تو و خوف از تو بنواز و نيرويم ده بر طاعتى كه بدان فرمان
داده‏اى و اجتناب از هر معصيت كه از آن نهى فرموده‏اى.

اى خداوند، زبانم را به حمد خود و شكر خود و ذكر
خود و ثناى نيك خود گويا كن و دريچه‏هاى دلم را در برابر مقاصد دين خود بگشاى.

بار خدايا، درود بفرست بر محمد و خاندان او

و مرا عافيت ده، عافيتى كفايت كننده و شفا بخش و عالى و افزاينده،
عافيتى كه از آن در تن من تندرستى زايد، عافيت اين جهانى و آن جهانى.

 

 

 

«نیایش بیست و پنجم: صحیفه سجادیه»

اشتراک گذاری این مطلب!
  • حدیث روز

    إنَّ الأمرَ بِالمَعروفِ وَالنَّهىَ عَنِ المُنكَرِ لا يُقَرِّبانِ مِن أَجَلٍ وَلا يَنقُصانِ مِن رِزقٍ ، لكِن يُضاعِفانِ الثَّوابَ وَيُعظِمانِ الجرَ وَأفضَلُ مِنهُما كَلِمَـةُ عَدلٍ عِندَ إمامٍ جائِرٍ؛ امر به معروف و نهى از منكر نه اجلى را نزديك مى‏كنند و نه از روزى كم مى‏نمايند، بلكه ثواب را دو چندان و پاداش را بزرگ مى‏سازند و برتر از امر به معروف و نهى از منكر سخن عادلانه‏اى است نزد حاكمى ستمگر. غررالحكم، ج2، ص611، ح3648
 
مهمان امام